nie ma sił by iść daleka droga ciemny kres drogowskazem kilka gwiazd chusteczkę co mi dałaś wycieram pot słony jak łzy w dłoni ściskam cząstkę ciebie kim jestem w świecie pełnym nocy i dni odpocznę w przy drożnym rowie pierwszy promień słońca podpowie że już czas dalej błądzić przed siebie z kijem w dłoni wiatr goni chmury leniwe idę przez pustynię przy mnie nadzieja i spokój głos twój nuci w głowie piosenkę nie ucieknę przed snem może przegrany odnajdę sens miasta omijam wolny jak ptak w wielkiej klatce w dłonie klaskam czasem