zmarszczony jak rodzynek
ściska w ręku promienie słońca
a księżyc w zenicie
jak aureola nad jego głową
świętym się stał
i była noc i dzień też tam był
trwało to parę chwil
zrozumiał że nie miał sił
zaćmiło go spływające z niebios dobro i zło
nie wiedział co wybrać taki los
wybrał zło