nie mam czasu gonię po polach wiatr gdzie łany zbóż skoszone z powrózeł zbuduję dom w którym zakwitną czerwone maki a ty przyniesiesz dzban żródlanej wody powiesz mi napij się to cię ożywi mój miły za rok tu powrocę by przypomnieć sobie jak smakuje żródlana woda i słodkie usta a zboża narodzą sie na nowo ogień spali słomę jak moje słowa ty mnie odnajdziesz i namalujesz maki