skaleczony życiem błądzi w mroku bez berła bez korony z kijem w dłoni zagubiony w odmętach trzepot skrzydeł motyle omijają go chwil nie pamięta wcale okryty płaszczem świata .kroczy nocą i za dnia hołduje miastom wierząc w ich Sodomę i Gomorę nie może usnąć nie wierzy w sny podły żywot zakłada okulary kusi narodziłem się po raz drugi martwy niepierwszy świat stoję blisko widząc wszystko nie pojmuję ogromu żądzy błądzę tulę troski oczy tęsknią za Polską prawdziwą smutny wyraz dni obrazem na murze przecięta wstęga nic nie znaczy