skruszony jak mały piaskowiec rzucony w objęcia wiatru skąd światło nie dobiega w linię widnokręgu zwinięty jak g ówno w złotko błyszczy nicością wmawiam sobie że na tym świeci sami idioci bolą nogi w robocie ta sama robota nic nowego śmierdzi tym samym g ównianym moczem skruszony jak mały piaskowiec rzucony w objęcia wiatru zakwitam pachnę benzyną