pastwisz się gdy krwawię łzy osusza ciepły sweter rękaw długi na rozstanie w zadumie trwa rozciąga się czasem w oczach już nie ty lecz ktoś obcy czuję zapach ziemi między twoimi nogami zatrutego ziarna pełne w różnych kolorach wory na policzkach jak pośladki na udach czuję że trwam na cienkim cieście francuskim zabawki zabieram wynosząc się z tym ciężarem ciała nie tylko złudzeniem w głowie zamykam przedział jadę w nieznane dotąd żagle napięte w nozdrzach z wiatrem daleko piach z wyspą archipelagu wspomnienia troski zadumy nad morzem słów kilka zdjęć