wiatr północny   z wyciem wilków miesza sierść   choć jestem blisko   oddalony od serc     nie życzą sobie mnie   dzieci są podobne   w ich oczach widzę odbicie    stoję tutaj boso  chłód przecina wzdłuż   wnętrze  puste krzyk boli drżąc płakałem dziś     nie życzą sobie mnie   kocham ich łudziłem się   dobro obrócić w zło  to jak obrócić jeden złoty  w złom na ustach smak metalu     oddalony w przestrzeni   gdzie zło nie istnieje nie ma miejsca    boję się zmian kochałem ich   zdradzili oblicze prawdziwe  zdradzając ciebie dużo wcześniej