Nogi mnie wiodą w szeroką drogę w świat idąc z pustymi kieszeniami niematerialny pamiętając o śmierci ciekawie dokąd myśli zaprowadzą popijając z termosu kawę na pół dzielę czekoladę mili ludzie pozdrawiają na drogę pod nosem nucę piosenkę dzień uśmiechnięty zadowolony nocą okryty zapachem siana usypiam jak liść pod zwalonym drzewem błogi księżyc bawolim rogiem świtem zaczyna się historia wyśniony dzień w nogach siła przepadnę jak bez słońca cień