stoją we dnie i w nocy jakby wieczne łowcy biedne opuszczone brzozy blade nie ma lipy skute lodem skrzypią palce trzeszczą ramiona rozłożone na wietrze zapisują rejestrują opowieści w zaświaty wysyłają różne treści ciężko przetrwać zimną gdy w kieszeni świeci podszewka łatwiej zbić trumnę z drzewa choć na nią nie ma miedzi wszystko dziś kosztuje wyśpiewują wróble jak cienie drzew maszerujemy w złym kierunku nie po tej ziemi nie w tym niebie jedno wiem kocham drzewa śpiew ptaków o świcie pierwsze promienie słońce blaskiem okrywa ziemię