światłość

wśród cienia drzew budzę się

deszcz fotonów ocieka

po spróchniałym pniu



widzę biegniesz

wstęga tęczy okala cię



miłość i strach

klucz istnienia



taki ciasny dzień

zdarzy się nam



rozerwę więzy

pęknie rozpadnie się

człowiek stanie się lepszy