świat zgubił nas życie płynie jak po policzku łza wycierasz obraz dnia idziemy aleją mijamy te same twarze odbite w zimnym marmurze liście pod stopami skoszone zboża słoma na polu zapięci w płaszczach nie zapominamy siebie na wzajem kroczymy ku przeznaczeniu szczęście się uśmiecha czujemy zadowolenie cieszymy się jak szczeniak