zamknięta w mojej głowie nie uciekniesz nie wyfruniesz z ptakami na zimę z wiosną powrócisz nie uciekniesz z serca w noc bezwietrzną zatrzymam cię do końca zatrzymam cię do śmierci gdzieś głęboko w środku szkoda że bez siebie świat bez kolorów i barw bez ciepła dłoni wierzę w miłość wierzę telepatycznie spotykamy się ponad dachem świata życie człowieka bywa przewrotne patrzę w dal zazdrośnie czuję zapach ciał sierpień bezlitosny smagał mnie deszczem muzyka oszukała mnie wierzyłem w nas czas podzielił na dwa wolne ciała wolne żarty świat uparty w szklanej kuli szczęściem że poznałem ciebie