gdzie ukryłeś miłość i szczęście w kieszeni zaciskasz pięści mściwy i wypełniony gniewem zazdrość aż kipi gdy widzisz jak bratu przybywa lat siwych włosów lecz radość i szczęścia Bóg mu nie skąpi prowadzi po kresie Połonin we mgłach po rosie dzikich traw gdzie serca otwarte na świat kołaczą do nieba bram niebieski Ojcze szczęście daj nam wybacz niegodziwym bo błądzą świat oszukał ich bo chcieli zbyt wiele idę w tłum idę sam chodzie za mną odnajdę siebie odnajdę miłość odnajdę boską prawdę złota miłość głodny zjem jagód wodą ze strumyka popiję wszystko co przeminęło zachłysnąć się tym co przede mną