miłość zakwita zawsze bielą białe paki jasne myśli płatki sadem niesie wiatr jak marzenia brązowe wypustki trzymają rękojeści szare spękane matczyne dłonie kiełkuje zielonym listkiem mądrość ukryta na niezdobytych szczytach zielone łąki przy rowach kwiaty napasę wzrok przesz szkiełka niosę w ręku zamknięty świat byśmy nie zgubili się wśród miliarda traw na koniuszku języka uczuciem pawam nasycony niczym listek lakmusowy teraz wiesz że zaufanie buduje się na szczęściu by je nieść każdego dnia chleb powszedni światłem ciała dusza nocą widzi sen świt przegania koszmary budzi szczęścia łyk spragniony