uciekam w dal przed problemami lecz one są głęboko w głowie mam dość wykrzyczę w końcu coś może uspokoję się pomoże ktoś problemom mówię stop ale są rodzą się nowe w innej oprawie nie mogę wciąż gonić uciekać dopada mnie sen w dniu narodzin świata lampa słabe światło lubię półmrok gdy zamykam oczy zamykam drzwi za nimi pozostają sprawy jakby mniej ważne oddalam się dobrze mi lekko w środku wibruje promień dobrze że wiatr przywiał mi ciebie tęskniłem jak za wiosną za ostoja spokoju schowam się w gaju w majowej ozdobie wiśnie pachną białym kwiatem kuszą ku sobie