staję się twardy jak granit jak Roman cierpię to chyba żyję tak myślę nie zdradzam kolegów głębsze myśli trzymam na uwięzi gdy w mordę leją ratuję się ucieczką dobry jest każdy plan który rodzi się w głowie rano ciężko szła mgła przesłoniła słońce zbudziłem się w celi widzę blask za krat posterunkowy częstuje kawą i ciastem wołam Romana twardo bez odpowiedzi