tak trudno jest żyć gdy odchodząc mówisz że tak być musi patrzę na zdjęcie nie ma tam nas może w naszym niebie spotkamy się w dłoni mam dla ciebie kilka muszelek Bałtyk wyrzucił je na piaszczysty brzeg ruszyłem w świat świt wyganiał mnie by nigdy nie wrócić nie rozpieszcza życie czasem zapominam czasem umieram gdy wszystko się wali upadam i wstaję z kolan maszeruję szukając celu szczęścia zbyt wiele nie wolno narzekać każdy dzień to nowe piękno