siódma rano idę ulicą biegną zamyślone głowy patrzę na reklamy choć wysoko każdy chce zarobić niewinne głowy tracą czas na nieważne sprawy w kieszeni dyszka starczy na cygaro na coś do picia ulice wąskie moje życie beztroskie po kilku latach pracy los nagrodził małym ciasnym ale własnym pociecha z pociech jest wesoło teraz na rybach palę skręty woda czysta miejscami myśl mętna przebiegnie ścieżką komórek szarych w stronę słońca podążam prowadzi mnie głos miłości obudź serce niech bije obudź serce niech pompuje oddech życia