wystawiony świat przed oczami jak szklany ekran z telenowelami zamknięty i zimny ponad nami wyważone słowo które zaciska w piersi zakłamany w wsłuchany w opowieści dziwnej treści zasypiam zdołowany pod kocem schowany uwięziony w myślach w ich gonitwie rozpędzony pędzę pod koła świata nadjeżdża skąpany w odchodach zła nie ominiesz stawić czoła jeśli trzeba wyłączony idziesz w różne strony poróżniła nas droga zakłamana w słońcu marzenia płacisz od nich podatek dlaczego szukamy siebie nie rozumiejąc co się wydarzy wokół w światła odbiciu malujesz mnie moja głowa pełna złudzeń natchniony umieram cały w płaczu