Przejdź do treści

upadek i kara

• O sobie
jak łatwo człowiekowi upaść , upadłem głową walę o mur, poniżej dotykają antypody, na kolanach, powyżej mrok przesłania światło dnia, w środku bezdusznie , pustka wypełnia ciało, zimny, wilgotny moloch, zapach pleśni, zgniłych jaj, smród siarki, dogorywa żar, popiół szary z czarnym maluje dłonie, brudną twarz, pogrzebałem cenny czas bez odwrotu, bez słów, upadłem nie mogę wstać, zaopiekuj się mną, bym ocalił ciebie, dzieci i dom walczę że sobą we mnie front na rubież na przedpolu moja sylwetka trafiam w nią upadek i kara
75 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

65 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie