jak łatwo człowiekowi upaść , upadłem głową walę o mur, poniżej dotykają antypody, na kolanach, powyżej mrok przesłania światło dnia, w środku bezdusznie , pustka wypełnia ciało, zimny, wilgotny moloch, zapach pleśni, zgniłych jaj, smród siarki, dogorywa żar, popiół szary z czarnym maluje dłonie, brudną twarz, pogrzebałem cenny czas bez odwrotu, bez słów, upadłem nie mogę wstać, zaopiekuj się mną, bym ocalił ciebie, dzieci i dom walczę że sobą we mnie front na rubież na przedpolu moja sylwetka trafiam w nią upadek i kara