Przejdź do treści
Czytanie

upadek i kara

O sobie
jak łatwo człowiekowi upaść , upadłem głową walę o mur, poniżej dotykają antypody, na kolanach, powyżej mrok przesłania światło dnia, w środku bezdusznie , pustka wypełnia ciało, zimny, wilgotny moloch, zapach pleśni, zgniłych jaj, smród siarki, dogorywa żar, popiół szary z czarnym maluje dłonie, brudną twarz, pogrzebałem cenny czas bez odwrotu, bez słów, upadłem nie mogę wstać, zaopiekuj się mną, bym ocalił ciebie, dzieci i dom walczę że sobą we mnie front na rubież na przedpolu moja sylwetka trafiam w nią upadek i kara
100 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.