dusza strzaskane szkło szklane sumienie porysowane żądza pożądanie kruszą mur zniewolenie natarczywy brak czasu wytrwale budowałem cegła po cegle wystarczy chwila by zburzyć całe życie przekreślić człowieka i zabić serce miłość klucz wieczności dzieckiem się stać i być nim myśleć kochać świat i zmienić wybaczyć co złe uczynione zapomnieć i spojrzeć na naturę jak pięknie rozkwita żyje swoim tempem