tak sobie siedzę w pokoju myślę że przyjaciel czas jesienny przepadł pozostawił na alei mokre zbrązowiałe liście coś mnie trzyma za dłonie uwolnić się nie mogę myślami siadam przy starej lipie grajek z fujarką gra i śpiewa o starych drzewach zabiera mnie w otchłań przeznaczenia deszczem malowane dni mokną za oknem w sercu zakwitłem dobrem z miłości wszystko dobre co się dobrze darzy