z czasem na ramieniu idzie człowiek co dobrego niesie w plecaku kilka zmartwień odrobinę siebie zapomniał o końcu świata choć już głoszą na ambonie ksiądz śpiewa jak anioł w klatce babcie mają związane ręce w wiadomościach podali całą prawdę politycy po plecach klepią garba będzie dobrze jak bobrom w żeremiach z czasem na ramieniu idzie człowiek co dobrego niesie w plecaku kilka zmartwień odrobinę siebie światło na widnokręgu plącze barwy tęczy pająki na drzewach ustawiają transparenty pajęczyna poszła w drzazgi