Nigdy więcej po co mi kolejne narodziny Pewnie kiedyś umrzeć przyjdzie pora Gdy po nocy świt zbudzi się Bądź zatrzymany czas jak wiatr Popłynie w nieskończoność doskonały nie uda się Na skrzydłach ptaków unoszę spojrzenie W twoją stronę podaj dłonie Zatańczyć chcę przez noc pominąć sen do białego rana Zakochana zakochanych krąg Oplatam skronie kwiatami z łąk Młode wino płynie żyłami Własną przestrzeń stwarza noc Niewidzialni jak światło w mroku Jestem tobą a ty mną na skraju Ziemia jest płaska i na zbyt mała by ukryć ciebie Przed kosmosem uciec stąd do wieczności możliwe ale dokąd tak słabo cię znam