powiedziałaś przycisz telewizor zatrzasnąłem drzwi teraz gdy śpisz chcę się kochać leniwa jak niedziela klejnoty chowasz od ściany zajeżdżony stary koń obraz nędzy i rozpaczy nieraz się sparzył nieraz powstał z kolan taki powstaniec upadek i przypadek jakich wiele zanurza usta na rancie w grubym szkle whisky opuszczony dworzec kolejowy samotny podkład kolejowy takie rzeczy to przeczucie życie bierz za rogi gdyś młody później zadzwoń powspominamy