w uścisku

O sobie
schylam się nad ziemią
gdzie z dziada pradziada
kwitnie pokolenie

nasze życie to proch woda
i powietrzne objęcia wiatru

w uścisku dłoni żyjemy w pokoju
z dnia na dzień się kręci
nie mam pracy ni pieniędzy by płacić im

w jednym ręku piwko w drugim trzymam skręta
takim świat mnie zapamięta

byle w głowie się kręciło
by nam jakoś było tutaj w zaścianku
3 0
1 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

25 online · cenzor
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie