schylam się nad ziemią gdzie z dziada pradziada kwitnie pokolenie nasze życie to proch woda i powietrzne objęcia wiatru w uścisku dłoni żyjemy w pokoju z dnia na dzień się kręci nie mam pracy ni pieniędzy by płacić im w jednym ręku piwko w drugim trzymam skręta takim świat mnie zapamięta byle w głowie się kręciło by nam jakoś było tutaj w zaścianku