słabym bywa świat osłabiony prawie martwy do nieba do Boga wyciągam zmarszczone dłonie proszę o lepszy dzień proszę o słońce proszę o drzewa cień zielone łąki tylko tam mnie nie ma w poszukiwaniu szczęścia gubimy się wszystko mamy prócz tego co wyznacza świat ludzie podnoszą poprzeczki droga prosta staje się wyboistą trudną do przebycia wczoraj byłem dzieckiem dziś nieprzystosowany do noszenia namordnika