jestem dźwiękiem w ustach spojrzeniem w oczach znikam z ostatnim oddechem na szyi jestem ciepłym pocałunkiem w dłoni zatrzymany świat wciąga w plejadę gwiazd biegiem w kosmosie umyka czas bo go nie ma w zamyśleniu przez dzień w uśpieniu przez noc więcej nas przy stole pod obrusem siano w kącie pachnie las ozdobiony z gwiazd wszyscy są oprócz tych co odeszli gdzieś przywołuję dzień gdy było nas więcej pada śnieg za oknem zaczarowany świat malowane szkło srebrnym wiatrem opłatek w wigilijny wieczór niech niesie spokój w sercu ciepło