nad nami przestrzeń nieba wolni jak ptaki wolni od siebie gęsty las odbija się echem głos niesie serc uderzenia pomiędzy nami słońce eterem nasyceni nadzieją winem chlebem uciekamy myślami do Ciebie słabi skłoni do złego dlaczego wybaw nas wybiel napełnij błękitem czyści piękni patrzymy przed siebie nad brzegiem Bugu oczy w oczy Samarytanie naprzeciw zachód słońce spada spadają emocje do domu daleko i tutaj niedobrze