w poszukiwaniu przestrzeni wywołują wojny ci co muszą gdy wydaje się że się duszą nie tędy droga zabijać wroga wojna na kije i kamienie na bagnety i ołowiane kule gdzie prowadzi trwoga jak nie do Boga nogi za pas i do lasu w jaskinie mniej hałasu wolność nadchodzi jak po nocy świt wznieść się wysoko na obłokach do nieba wyżej kosmos zamknięty jak oczy wilka uniesione ramiona czujesz się jak ptak wolności moja bywaj zdrowa bo inaczej skonam padam na kolana Boże chroń naszą Polskę królową wiara jest mocą całą wolnością powietrze i wiatr trochę chleba i miodu popij mlekiem nie wodą cieszmy się swobodą