szufladkuj nasze wspomnienia domek na wzgórzu pamięta pierwszy raz mówiłaś kocham nikt nie rozdzieli wspólnych chwil polna droga i kwiat wracaliśmy przez las jeszcze raz mowiłaś kocham nikt nie rozdzieli nas w dłoniach niosłaś nadzieję i kilka chwil teraz gdy patrzę na wzgórze domek spłoną uleciały z nim wspólne chwile wzgórze spowijał gęsty dym droga taka sama miedzy nami przepaść szlag trafił marzenia sny różne jednak śniłaś podobnie jak ja