dokąd wiodą nas ścieżki czy jeszcze się spotkamy z tęsknotą w dłoni ściskam ostatni list gorzkie słowa weszły w pięty zagubiony grajek muzyka płynie na progu ze smutkiem opowiada balladę o dziewczynie odjechała czerwonym autobusem mieliśmy tylko siebie jak święci modlitwy zbyt słabe by zmienić los zawrócę wodę w rzece by ujrzeć cię w blasku księżyca niczym nimfa staniesz przy mym boku cisza podpowie co dalej cisza zatoczy kręgi w zbożach