Przejdź do treści
Czytanie

z prochu

Od siebie
powrócić do korzeni schronieniem las gdzieś to słyszałem czas nie znaczy nic nie znaczy godzin i lat bytem kierunek gwiazd jasne niebo księżyc ciężkim kamieniem serca płacz kołataniem w otwarte drzwi żyć od wschodu do zachodu płyń rzeko ucieczko przed lękiem z prochu ziemi wracamy jako proch nic nie wnoszę nic nie zmieniając kierunek ten sam

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.