skremowane myśli rzucam z wysokich klifów do morza łez ziemia spalona od słońca popiół serc zmieszany z krwią na krawędzi uczuć dotykam ust miałem marzenia teraz nie widzę swego cienia podli ludzie mają mnie za zero bo nic nie potrzebuje nie mam pragnień patrzę na wszystko z wysokich klifów marszczę brwi zapalam ogień