piękna pani złoto na głowie babie lato w dłoniach idzie aleją parkową lekko wieje wiatr w głowie nas dwoje słońce ma słoneczną twarz niepogoda jest dobra na wiersz odchodzi bo co tu robić dzień krótki na sen za długi obrazy czas maluje ciągle do przodu spadnie pierwszy śnieg pokryje łąki drzewa białym puchem jesień pozostawi kolorowe liście w wazonie na ławie orzechy w łupinach czekają żeby po nie sięgać słonecznik między zębami głaszcze wspomnienia