dopiero wiosna nie tak dawno lepiłaś ze słów bałwana chwila lato przeminie przewinie się przez łany zboża słodko w ustach od wina kocham jak się kocha w dziewczynie pory roku kobieta wybredna oczy zamyślone w skosach nieboskłonu patrzeć w próżnię leniwie wypukłe pagóry łąki sianem pachnące słoma kuje stopy bose mokre od rosy zadowolona mina szybko czas upływa smak dzieciństwa na języku dobrze smakuje młoda dziewczyna odurzony zadowolony na łące zasypiam w kopie siana rozdrobiony jak kłos żyta by zmielonym mąką z wodą chlebem stać się