ściśnięty pas Oriona którego nikt nie popuści nieosiągalne zakamarki kosmosu myśl najgłębsza nie ogarnie rozmiaru nieskończoności mówią że ludzie są skończeni nie do końca to prawda tu właśnie potrzeba zastanowienia się wieczne czekanie na odpowiedź Boga wyobraźnia zbyt płytka lecz odważna mija się z celem człowiek tonie w codzienności zamykam oczy po to by wczesnym świtem zająć się robotą w mówili nam że pracować zarabiać jeść wydawać patrzę dalej od małego bity w ciemię spoglądam o krok dalej wmówiono nam tyle innego złego zaciskam zęby pośród kłamstw krzywej gęby