prowadzą mnie jak bydło wprost do konserwy stalowe naczynie szczelne pomiędzy dniem a dnem widzę wyrwane wnętrze stalowy nóż błyszczy wytną podroby jeszcze wyrwą ciepłe serce mięso zmielą lub uwędzą będzie fajnie w święta cię zjem zatapiam wzrok w telewizji bezsensie zamykam oczy widzę się w tamte dni świat i wiatr porwał mnie tam gdzie nie chce trwać już od wielu lat w konserwie galaretka palce lizać smak wciąż ten sam smak niewinnej krwi