nie odwracaj głowy przecież nie wyjeżdżasz z tego miasta zostańmy razem związani węzłem miłości niech nasz dom śmiechem dziecka się rozgości otwórzmy okna i drzwi dla gości na stole nasze ciała splecione w ścisku ramion i czułe pocałunki na szyi teraz ogniem serc i pieśni wędrownych bardów szumem w uszach słowa rozkoszy podaruj mi choć jedną z nocy bądź dzisiaj gwiazdą bądź Andromedą bądź piękna Kasjopeją tylko dla mnie wychodzę nad ranem gdy mgły kładą się na ciepłym sianie moczą nogi w stawie wieczorem wracam przy świetle księżyca w twoich oczach