usnę zatopiony w bursztynie owada snem myśli spokojem otoczą ziemię niepotrzebna atmosfera ani nic złości nie będziesz wołać jej nie będzie nienawiść i grzech spadną poniżej dna na antypodach gdzie diabeł zanurzy sznur i spłonie na drzewie twardym konarze od złego popiół rozwieje wiatr w przestrzeni serc biciem połączy więź w harmonii popłyną słowa do Boga śnię o dniach pełnych zgody życie nam się należy