Przejdź do treści

zbiec w bezkresne

O sobie
płaczę razem z deszczem wiersz na szybie nieba więcej uciec lecz nie mam dokąd rozpoznawalne wszystkie skrytki ląd zbyt ciasny by pochować kartki widzą mnie na GPS nici z ucieczki włóczę się po mieście a miasto we mnie buduje nowe betonowe chodniki ucieczką pożywka jak stres głębi szuka we w środku dziwnych ciekawych miejsc by zniszczyć strawić i dlatego zostaje by głębiej zapuścić korzenie szczęściu podać dłoń by pisać mniej więcej
64 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 7 lat temu
jak w deszczu łez człowieka nie widać
tak Policję że nie interesuje się człowiekiem
jedynie pijanym za którym jeszcze trza się wstawić

też deszcz ma swoje barwy nawet ulewa
a w niej otworzone oczy w:)

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie