żegnaj stary roku witam nowy w progu wątpię szczerze że będzie lepszy szczują szuje medykamenty na końcu igły waży się los niewinnych holokaust napoczęty uciec nie ma dokąd biegnę własną drogą własne myśli bolą nadszedł czas rozliczenia świeci słońce bez rzucania cienia zachodzę w głowę myśli mniej o połowę żegnaj normalności w objęcia pandemiczności dbają o mnie obciach niewygodny