pisałbym dobre wiersze gdy miałbym większe szczęście pisałbym głębsze z sensem nie widzę świata jakoś tak inaczej patrzeć lecz ile można odurzać się w tym stanie trwać chciałbym kochać bardziej empatyczny wyczuwasz to we mnie zapadam się w pokoju zwierzeń patrzę w lusterko nazywam świat pisać może powinienem czytać wolę jednak nawijać pisać bez końca słabo czuję się z tym najgorzej gdy odchodzi ktoś obok ceniony człowiek nie umiera po trzech dnia podążą dalej własną drogą w podróż gdzie życie jest mówią że koniec wierzę w lepszy świat drogę gdzie człowiek uczy się latać z dedykacją dla ciebie z modlitwą z nadzieją spotkania wizją miłości życia w radości przecież nie umarłeś idziesz do Ojca