zewsząd słoma wystaje z butów gnój w słowach przebiera świński ryj blady w pracy drżeniem rąk nadzieję odbiera raport gniewu dokąd płynie ta łódź przecież na oceanie nie ma brzegów dziurą nabiera wodę jak łapówki wszystko ważne nikt nie pije rumu tylko herbatkę z bławatków władza odbiera rozum zielony banknot więcej warty niż dar jakim jest życie przy korycie świnie pełne brzuszki blade ciała przy sterze wojownicy słońca