pomiędzy blizny ziemi sieję ziarno wykiełkuje życie w świecie światła i barw spija rosę z ust w których niosę dar zbuduję młyn i po żniwach skoszę zmielę na chleb połamiemy się okruszki wyjedzą szpaki złapiemy się za dłonie spokojnie jak rzeka popłyniemy w świat ziarno zakiełkuje wśród nas