wystarczy przetrzeć szkło bym zobaczył swoją twarz owad co tańczył wokoł lampy dawno zdechł zapisane imię na szkle pokrył kurz odeszłaś z innym z pocałunkiem naszych dni po policzkach popłynęły zimne łzy oczy jak brylanty lśnią zadrwiłaś ze mnie poczułem się jak głąb chcesz wrócić odwrócić los jest już zbyt pożnio odłużmy to moze spotkaja się nasze dłonie lustro zielone przyniesie nadzieje