gdy czas zmarszczy twarze dzieci rosną nam coś ucieka bogacimy głowy o wspomnienia za szybko dzieje się to wszystko zerwane filmy łączę w jeden zakręceni przy obiedzie opowiadamy dzieciom o historii lecą liście lecą latka jesienią złote włosy się bielą jak babie lato rozrzucamy ramiona chwytamy co się da brązem kasztanów odświeżam pokoje szare najgorzej gdy o chorobie się już dowiem kilka chwil na pożegnanie zostanie łzami pokryję policzki wyliczę co mam do wyliczenia podpieram laską krzyż na drogę czuję w sobie okryte ciałem starca siedemnaście lat