jestem liściem który porusza cichy wiatr mgłą poranną przesłaniam lustro jeziora gdy śpię z nocą bratam się by gwiazdą być z babim latem biegnę łąką już prawie złotą z jesienią popijam herbatkę z malin ostatnie grzyby przemówiły gdzieś ty był idę lasem cicho nawet świerszczom dobrze się śni woda w strumieni niegdyś bystra dziś powoli płynie czas pędzi co widać słychać liści tyle muchomor wstydliwy