życie ma sens gdy w człowieku umiera grzech jak otwarte drzwi szczery uśmiech prosty gest podania dłoni w zachwycie w zamyśleniu skryć w głębi cząstkę siebie zachować w sercu dobre słowa muzyka wypełnia pustkę miedzy głową a biciem serc zacząć wszystko od początku znowu na nowo się narodzić ulepić garnek z gliny napić się wody życia oddychać głęboko mimo braku sił biec po horyzont nie ulegać pragnieniom mimo pokus przeczekać jak burzę uczuć życie płynie będzie płynąć siadam na łódkę i wiosłuję nigdy nie dotrę do brzegu ta woda jak rzeka nie kończy się brzeg zbyt stromy a nam dobrze z tym