żyję bez niej i nie sam idę przez świat szeroki prowadzisz za rękę idę przez życie już nie w somotności wracam z nadzieją że czekasz w progu na stole chleb nakarm mnie nie mów że marzenia się nie spełnią wspominasz jak dobrze nam było blisko z mamą gdy jej już nie ma zostają wspomnienia kwiaty i ogień pamięci naszej